Analiza Fundamentalna

 

Wszystko o analizach giełdowych:


 

Analiza Fundamentalna

Analiza fundamentalna należy do podstawowych metod analiz rynku kapitałowego. W ramach analizy fundamentalnej, wartość danej spółki szacowana jest na podstawie niżej wymienionych czynników:

  • Polityki fiskalnej i monetarnej danego państwa (np. wysokość stóp procentowych);
  • Ogólnej oraz prognozowanej sytuacji gospodarczej kraju;
  • Zdarzeń politycznych;
  • Pozycji finansowej spółki (prognozy zysków i dywidend);
  • Sytuacji w poszczególnych branżach oraz możliwości ich rozwoju.

 

Główne założenia

W analizie fundamentalnej wycenia się instrument (spółkę) i określa jej wartość wewnętrzną. Następnie otrzymaną wycenę porównuje się z ceną rynkową i dokonuje prognozy możliwej do uzyskania stopy zwrotu oraz dalszego rozwoju wydarzeń. Jeżeli na podstawie analizy fundamentalnej analitycy stwierdzą, że dana spółka jest wyceniana przez rynek poniżej jej wartości wewnętrznej, czyli spółka jest niedowartościowana, wówczas należy dokonać zakupu jej akcji. W przypadku przewartościowania spółki, czyli gdy cena rynkowa jest wyższa od ceny jaką uzyskamy na podstawie analizy fundamentalnej, należy sprzedać akcje.

Analiza fundamentalna bazuje na pewnych, bardzo subiektywnych ocenach jej autorów. Nie można zatem uważać ich za bardzo dokładne i w 100% precyzyjne. Zdarzają się jednak przypadki, w których niemożliwe jest dokonanie innych analiz. Wówczas analiza fundamentalna staje się jedyną wskazówką dla inwestorów.

W celu przeprowadzenia analizy fundamentalnej należy przejść przez następujące etapy:

  • Analiza makroekonomiczna;
  • Analiza sektorowa;
  • Analiza sytuacyjna firmy;
  • Analiza finansowa spółki;
  • Wycena akcji.

Przeprowadzenie rzetelnej analizy fundamentalnej spółki wymaga nie tylko dużej ilości czasu, ale także aktualnej wiedzy na temat bieżącej sytuacji spółek. Dlatego właśnie większość inwestorów korzysta z opracowań przygotowywanych przez domy maklerskie i banki inwestycyjne. Klienci CDM Pekao mają dostęp do analiz przygotowywanych przez Biuro Analiz za pośrednictwem strony internetowej Centralnego Domu Maklerskiego Pekao S.A.

 Powrót do góry

 


 

Analiza makroekonomiczna

W ramach analizy makroekonomicznej pod uwagę brane są takie czynniki jak dynamika PKB, inflacja, stopy procentowe, stopa bezrobocia, udział wydatków państwa w PKB, deficyt budżetowy i zagraniczny, które opisują dany kraj lub region.

Poniżej zostały przedstawione wskaźniki i zmienne makroekonomiczne charakterystyczne dla poszczególnych gospodarek w ujęciu geograficznym, tj. Polski, Unii Europejskiej i USA.

Polska

Bilans handlowy: Bilans wartości wywozu eksportu i importu towarów, takich jak dobra materialne i usługi, zestawionych dla danego okresy czasu. Sporządzany jest on na podstawie fizycznego przemieszczenia towarów przez granice celne danego państwa.

Publikowane przez: Narodowy Bank Polski.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Stopa bezrobocia: Statystyczna wielkość określająca stopień zjawiska bezrobocia w danym kraju, może być liczona na dwa sposoby:
• Jako stosunek liczby osób zarejestrowanych jako poszukujące pracy do zasobu siły roboczej w danej gospodarce;
• Jako stosunek liczby osób zarejestrowanych jako poszukujące pracy do liczby ludności w przedziale wiekowym określanym jako produkcyjny.

Publikowane przez: Główny Urząd Statystyczny.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Inflacja: Wzrost cen w gospodarce prowadzący do spadku wartości siły nabywczej pieniądza.

Publikowane przez: Główny Urząd Statystyczny.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Przeciętne wynagrodzenie: Stosunek sumy wynagrodzeń osobowych brutto, wynagrodzenia z umowy o pracę, wypłat z tytułu udziału w zysku do podziału lub z nadwyżki bilansowej do przeciętnej liczby zatrudnionych w danym okresie czasu.

Publikowane przez: Główny Urząd Statystyczny.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Dynamika produkcji przemysłowej: Indeks mierzący comiesięczne zmiany wartości produkcji sprzedanej w cenach bazowych - przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług w cenach realizacji bez podatku VAT, ale pomniejszony o podatek akcyzowy, a powiększony o dotacje otrzymane do produktu - przez podmioty działające w takich działach jak: przetwórstwo przemysłowe, górnictwo i kopalnictwo oraz wytwarzaniu i zaopatrywaniu w energię elektryczna, gaz, wodę, zatrudniające co najmniej 10 osób. Jest to wskaźników gospodarczych pozwalających prognozować szybkość rozwoju gospodarki.

Publikowane przez: Główny Urząd Statystyczny.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Produkt Krajowy Brutto (PKB): Wielkość produkcji wytworzonej przez czynniki wytwórcze zlokalizowane na terytorium danego kraju niezależnie od ich struktury właścicielskiej w danym okresie czasu. PKB jest to wskaźnik używany w ramach Systemu Rachunków Narodowych.

Publikowane przez: Główny Urząd Statystyczny.
Data publikacji: za miniony kwartał w ostatni piątek miesiąca.

 

Strefa Euro

Inflacja dla Strefy Euro (HICP): Ujednolicony indeks dla inflacji w Strefie Euro, służący do międzynarodowego porównywania poziomów inflacji.

Publikowane przez: Eurostat.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Inflacja cen produkcji sprzedanej (PPI): Miara wzrostu poziomu cen producentów, które odnoszą się tylko do produktów rodzimych wytwórców, obejmujących trzy główne kategorie: surowce, półfabrykaty i produkty gotowe.

Publikowane przez: Eurostat.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Dynamika produkcji przemysłowej (IP): Miara wzrostu poziomu produkcji przemysłowej, które odnoszą się tylko do produktów rodzimych wytwórców, obejmujących trzy główne kategorie: surowce, półfabrykaty i produkty gotowe.

Publikowane przez: Eurostat.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Indeks PMI: Purchasing Manager Index to wskaźnik aktywności gospodarczej w sektorze wytwórczym, który jest podawany oddzielnie dla sektora usług i produkcji. Stanowi on europejski odpowiednik amerykańskiego ISM Index.

Publikowane przez: Reuters.
Data publikacji: 1-szy dzień roboczy miesiąca o godzinie 10:00.

Bilans handlowy (Trade Balance): Jest to część bilansu płatniczego. Stanowi różnicę miedzy eksportem i importem danego państwa.

Publikowane przez: Eurostat.
Data publikacji: za miniony kwartał na koniec każdego miesiąca.

Rachunek obrotów bieżących (Current Account): wartość obrotów z zagranicą w zakresie rozliczeń za towary, usługi, dochody oraz przekazy transferów bieżących.

Publikowane przez: European Central Bank.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

 

Stany Zjednoczone Ameryki Północnej

Saldo na rachunku obrotów bieżących (Current Account): Można przyjąć, iż jest to jeden z ważniejszych wskaźników makroekonomicznych. Ma wpływ na notowania wartości walut, a wynika z przepływów towarowych między dwoma krajami i zapotrzebowania na walutę. Reakcja rynków na saldo rachunku obrotów bieżących jest niewielka ze względu na to, że dane na ten temat do opinii publicznej podaje się z opóźnieniem.

Publikowane przez: Bureau of Economic Analysis.
Data publikacji: za miniony kwartał na koniec następnego miesiąca.

Dynamika sprzedaży detalicznej (Retail Sales): Jest to informacja o zachowaniach konsumentów, na które rynek jest bardzo wyczulony. Jej wadą są częste zmiany wartości wskaźnika, jak też jego prognoz, które są uwarunkowane rewizjami tej danej statystycznej.

Publikowane przez: Bureau of Economic Analysis.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Dynamika produkcji przemysłowej (Industrial Production): Ze względu na częste i dość istotne zmiany tego wskaźnika, inwestorzy śledzą go z dużą uwagą. Często pod jego wpływem dochodzi do większej zmienności.

Publikowane przez: Federal Reserve.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Poziom inflacji konsumenckiej (CPI): Wskaźnik ten obejmuje wzrost cen za koszyk dóbr i usług charakterystycznych dla przeciętnego konsumenta. Często wraz z tym wskaźnikiem publikowany jest CPI Core, czyli analogiczna informacja nieuwzględniająca zmian w sferze cen żywności i energii. Są to dane traktowane jako kluczowe przy obliczaniu i analizowaniu procesów inflacyjnych.

Publikowane przez: Bureau of Labor Statistics.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Indeks nastrojów Banku Rezerwy Federalnej w Filadelfii (Philadelphia Fed index): Indeks zawiera podstawowe dane makroekonomiczne, które można odnieść do stanu całej gospodarki Stanów Zjednoczonych (np. aktywność gospodarcza, zatrudnienie). Publikowany jest zazwyczaj późnym wieczorem czasu polskiego i w większości wypadków nie wywiera istotniejszego wpływu na sytuację na rynkach.

Publikowane przez: Federal Reserve Bank of Philadelphia.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Indeks nastrojów konsumentów (Michigan Sentiment): Wskaźnik ten jest pierwszym poważnym sygnałem dla drugiego indeksu: Consumer Confidence, czyli raportu uwzględniającego poglądy konsumentów na temat bieżącej sytuacji gospodarki amerykańskiej, a także jej perspektyw rozwoju w najbliższym czasie. Consumer Confidence obliczany jest na podstawie wyników ankiety wysyłanej co miesiąc do 500 gospodarstw domowych, w której respondenci oceniają bieżącą sytuację, dochód w gospodarstwie domowym, jak również liczbę miejsc pracy.

Publikowane przez: Uniwersytet Michigan.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Dane o nowych wnioskach o zasiłki dla bezrobotnych publikowane cotygodniowo (Initial Claims): Typowe dane statystyczne wskazujące dynamikę zmian w zatrudnieniu i pozwalające przewidzieć wskaźniki raportów obrazujących dłuższe okresy czasu. Wskaźnik ten jest istotny, ponieważ często w przypadku znacznych różnic wyników i prognoz staje się bezpośrednią przyczyną większych zmian kursów.

Publikowane przez: Bureau of Labor Statistics.
Data publikacji: za miniony tydzień w każdy piątek nastepnego tygodnia.

Bilans handlowy (Trade Balance): Wskaźnik ten ma podsumowujący charakter dla eksportu i importu. Jego wpływ na rynki finansowe może być znaczący w przypadku znacznych rozbieżności wyniku publikacji i wcześniejszych prognoz.

Publikowane przez: U.S. Census Bureau.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Index cen producentów (indeks PPI): Raport opierający się na wskaźnikach inflacji podzielonych ze względu na stopień złożoności produktów: surowce, półfabrykaty i dobra końcowe. Uważa się go za miarodajną prognozę przed indeksem CPI.

Publikowane przez: Bureau of Labor Statistics.
Data publikacji: za poprzedni miesiąc na koniec każdego miesiąca.

Produkt Krajowy Brutto (Gross Domestic Product): Miara zmian całkowitej produkcji dóbr i usług w gospodarce. Wyznaczana poprzez dodanie do siebie sumy wydatków konsumpcyjnych, wydatków przedsiębiorstw i rządowych, jak również eksportu netto i zmiany poziomu zapasów. Informacja ta jest istotny ze względu na sam charakter informacji. Finalny odczyt dynamiki PKB jest poprzedzony kilkoma wcześniejszymi, które stanowią podstawę wyznaczenia PKB, w związku z czym wpływ na rynek wywierają różnice pomiędzy odczytem a wartością prognozowaną lub wstępną.

Publikowane przez: Bureau of Economic Analysis.
Data publikacji: za miniony kwartał na koniec następnego miesiąca.

Beżowa Księga: raport o stanie amerykańskiej gospodarki, zawierający informacje odnośnie bieżących warunków oraz oczekiwań w poszczególnych sektorach. Publikowany przeważnie późnym wieczorem z opóźnieniem. Traktowany jest przez rynek jako podsumowanie wiadomości z ostatniego okresu.

Publikowane przez: Federal Reserve.
Data publikacji: zasadniczo 8 razy w roku.

Powrót do góry

 


 

Analiza sektora

Po przeprowadzeniu analizy makroekonomicznej, kolejnym krokiem powinna być identyfikacja sektorów, które według inwestora będą w najbliższej przyszłości zachowywać się lepiej niż „szeroki rynek" (w przypadku Polski jest to indeks WIG). W doborze tych sektorów można posiłkować się analizami sporządzonymi przez analityków sektorowych. Po wybraniu najbardziej perspektywicznych sektorów można przejść do analizy spółek z tych branż.

Powrót do góry

 


 

Analiza sytuacyjna firmy

Celem analizy sytuacyjnej jest wybór spółek z określonych w poprzednim punkcie branż. Na tym etapie inwestor stara się wybrać spółki, które będą zachowywać się lepiej niż branża. Podczas analizy uwzględnia się takie czynniki jak jakość zarządzania, wyniki analizy SWOT, stadium cyklu życia na rynku głównych produktów firmy, perspektywy wzrostu popytu lub podaży (wejście innych podmiotów na rynek), ryzyko zmian upodobań klientów itp. Po wybraniu spółki lub kilku spółek inwestor przechodzi do analizy finansowej.

Powrót do góry

 


 

Analiza finansowa firmy

Przy analizie finansowej przedsiębiorstwa najczęściej wykorzystywana jest analiza wskaźnikowa. Inwestor oblicza różnorakie wskaźniki mające wskazać czy obecna sytuacja firmy zachęca do inwestycji.

Głównym źródłem danych na temat sytuacji finansowej spółki są sprawozdania finansowe, które dotyczą przeszłych okresów. Inwestor może się także posługiwać prognozami zarządu spółki bądź swoimi własnymi. Każdą wartość wskaźnika należy interpretować w odniesieniu do sytuacji w danym sektorze - dla różnych branż odpowiednie wskaźniki będą charakteryzowały się różnymi satysfakcjonującymi przedziałami wartości. Analiza wskaźnikowa oferuje możliwość analizy przedsiębiorstwa pod wieloma względami, zaś najważniejsze z nich przedstawione zostały poniżej.

WSKAŹNIKI PŁYNNOŚCI

Opisują zdolność do pokrywania zapotrzebowania na gotówkę w danym przedsiębiorstwie. Płynność można zdefiniować jako zdolność do regulowania zobowiązań w wymaganych terminach.

Wskaźnik bieżącej płynności (Current Ratio) =
aktywa bieżące / pasywa bieżące;

Aktywa bieżące, (majątek obrotowy, aktywa obrotowe) to majątek przedsiębiorstwa, który w krótkim okresie czasu (do 12 miesięcy) może zostać upłynniony;
Pasywa bieżące (zobowiązania bieżące) to krótkoterminowe źródła finansowania aktywów, które zostaną spłacone w krótkim okresie.
Wskaźnik ukazuje stopień pokrycia dość szybko wymagalnych zobowiązań przez aktywa obrotowe. Wskaźnik dotyczy płynności w średnio-krótkim okresie.

Wskaźnik szybki płynności (Quick Ratio) =
(aktywa bieżące - zapasy - rozliczenia międzyokresowe krótkoterminowe) / (pasywa bieżące).

Wskaźnik ten pokazuje płynność jako stopień pokrycia krótkoterminowych zobowiązań najbardziej płynnymi formami majątku przedsiębiorstwa (aktywami o wysokiej płynności).
Wskaźnik dotyczy płynności w krótkim okresie.

Wskaźnik wypłacalności gotówkowej =
(środki pieniężne i inne aktywa pieniężne) / (pasywa bieżące).

Wskaźnik ten ukazuje stopień pokrycia zobowiązań bieżących przez najpłynniejsze aktywa - gotówkę i jej równoważne aktywa.
Dotyczy on bardzo krótkiego okresu.

Kapitał pracujący =
(majątek obrotowy - zobowiązania bieżące).

Pokazuje wielkość majątku obrotowego, którą można zaangażować w bieżącą działalność przedsiębiorstwa. Zbyt duża wielkość kapitału pracującego może oznaczać, że przedsiębiorstwo lokuje nadwyżkowe środki pieniężne w nieefektywnym majątku obrotowym (zbyt dużym w stosunku do zobowiązań bieżących) zamiast np. w nowych inwestycjach.

Wskaźnik udziału kapitału pracującego w aktywach ogółem =
(kapitał pracujący) / (aktywa ogółem).

Ukazuje stosunek kapitału pracującego do aktywów ogółem, popularny jest także wskaźnik obrazujący udział kapitału pracującego w przychodach netto.

WSKAŹNIKI ZADŁUŻENIA

Wskaźnik ogólnego zadłużenia =
(zobowiązania ogółem) / (aktywa ogółem).

Wskaźnik ten informuje jaką część sumy bilansowej stanowią zobowiązania ogółem.

Wskaźnik zadłużenia kapitału własnego =
(kapitały obce) / (kapitał własny).

Wskazuje ile kapitału obcego przypada na jednostkę kapitału własnego.

Wskaźnik zadłużenia długoterminowego (wskaźnik długu) =
(zobowiązania długoterminowe) / (kapitał własny).

Mierzy ryzyko związane z obsługą długoterminowego zadłużenia.

Wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych rzeczowymi składnikami majątku =
(rzeczowe składniki majątku trwałego) / (zobowiązania długoterminowe).

Ukazuje informacje o stopniu zabezpieczenia długoterminowych zobowiązań przez rzeczowe składniki aktywów.

WSKAŹNIKI AKTYWNOŚCI (EFEKTYWNOŚCI)

Wskaźnik rotacji należności =
(przychody ze sprzedaży) / (przeciętny stan należności).

Informuje ile razy przedsiębiorstwo potrafi odtworzyć stan należności, czyli ile razy mogłoby pokryć średnie należności ze swoich przychodów.

Wskaźnik rotacji należności w dniach =
360 x (średni stan należności) / (sprzedaż netto).

Wskazuje na średni okres, w dniach, oczekiwania na uzyskanie należności ze sprzedaży generującej te należności.

Wskaźnik rotacji zapasów =
(sprzedaż netto) / (przeciętny stan zapasów).

Wskazuje ile razy w ciągu roku przedsiębiorstwo odnawia swoje zapasy, czyli ilokrotnie ze sprzedaży netto przedsiębiorstwo mogłoby otrzymać wartość średnich zapasów.

Wskaźnik rotacji zapasów w dniach =
360 x (średni stan zapasów) / (sprzedaż netto).

Pokazuje na ile dni wystarcza przeciętny zapas lub co ile dni odtwarzane są zapasy.

Wskaźnik średniego okresu windykacji należności =
(przeciętny stan należności) / (przeciętna sprzedaż dzienna).

Pokazuje przeciętny czas jaki upływa do spłaty należności.

Wskaźnik czasu trwania jednego obrotu zapasów =
(przeciętny stan zapasów) / (przeciętna sprzedaż dzienna).

Pokazuje czas trwania jednego obrotu zapasów.

Wskaźnik produktywności kapitału pracującego =
(przychody ze sprzedaży) / (przeciętna wartość kapitału pracującego).

Ukazuje wielkość przychodów ze sprzedaży na jedną złotówkę kapitału pracującego.

WSKAŹNIKI RENTOWNOŚCI

Wskaźnik rentowności sprzedaży (Return On Sales) - ROS =
(zysk netto) / (sprzedaż netto).

Pokazuje zdolność przedsiębiorstwa do generowania zysku netto z jednostki sprzedaży.

Wskaźnik rentowność aktywów (Return on Assets) - ROA =
(zysk netto) / (aktywa ogółem).

Pokazuje ile zysku generuje majątek przedsiębiorstwa.

Wskaźnik zwrotu z kapitału własnego (Return on Equity) - ROE =
(zysk netto) / (kapitały własne).

Informuje o wielkości zysku netto na jednostkę kapitału zainwestowanego przez właścicieli przedsiębiorstwa.

WSKAŹNIKI RYNKOWE

Zysk na akcję Z/A (Earnings Per Share - EPS);

Wskazuje wielkość zysku przypadającą na jedną akcję.

Wskaźnik cena akcji do zysku na akcję C/Z (Price Earnings Ratio - PE);

Ukazuje ile razy wartość rynkowa (liczba akcji x ich cena) jest większa od zysku wypracowanego przez spółkę w ciągu ostatnich 4 kwartałów. Pokazuje, w uproszczeniu, po ilu latach uzyskamy 100 %-owy nominalny zwrot z danej akcji. Jeżeli C/Z wynosi X oznacza to, że cena akcji jest X razy większa od zysku wypracowanego w czasie ostatnich 4 kwartałów przypadającego na tę akcję. Wartość tą można interpretować także jako cenę płaconą za 1 złotówkę zysku przypadającą na akcję (jeżeli C/Z = X to nabywca akcji płaci X zł za 1 zł zysku na akację).

Przykład

 

Jeśli C/Z danej spółki wynosi 12 oznacza to że kupując dziś akcję za 12 zł, (przy założeniu utrzymywania się C/Z na tym poziomie), spółka co roku będzie wypracowywać zysk w wysokości 1 zł (na akcję) a więc po 12 latach otrzymamy (przy założeniu, że ceny akcji będą odzwierciedlać wzrost zysków spółki) 12 zł co dopowiada 100 %-owemu zyskowi.

 

Wartość księgowa na akcję WK/A (Book value per share - BVS);

Wskazuje wartość księgową (aktywa - zobowiązania) uzyskaną z bilansu spółki przypadającą na jedną akcję.

Wskaźnik ceny rynkowej akcji do wartości księgowej na akcje C/WK (Price/Book Value - P/BV);

Ukazuje stosunek ceny rynkowej akcji do wartości księgowej na akcję. Informuje o tym ile razy cena akcji jest większa od teoretycznej (bilansowej) kwoty przypadającej na jedną akcję zgodnie z bilansem spółki. Jeżeli C/WK wynosi 10, oznacza to, że jedną złotówkę aktywów netto możemy nabyć za 10 zł.

Wskaźnik dywidendy na akcję;

Obrazuje części zysku wypłaconego jako dywidenda - przypadającego na jedną akcję, innymi słowy określa ile zł dywidendy przypada na jedną akcję.

Wskaźnik produktywności jednej akcji;

Jest stosunkiem przychodów ze sprzedaży netto do przeciętnej ilości wyemitowanych akcji.

Powrót do góry

 


 

Metody wyceny

Istnieje kilka metod stosowanych do wyceny akcji, wśród których wymienić można metody dochodowe, metody majątkowe, metody porównawcze i metody mieszane.

 

  • Metody dochodowe

Polegają na wycenie akcji przy wykorzystywaniu przewidywanych dochodów generowanych przez przedsiębiorstwo. Dochody inwestora posiadającego akcje danej spółki mogą pochodzić z dwóch źródeł: z dywidendy oraz z zysku kapitałowego.

Dywidenda jest częścią zysku netto, która jest wypłacana akcjonariuszom. Może być wypłacana z niepodzielonych zysków z lat poprzednich lub z kapitału zakładowego, a więc niekoniecznie gdy spółka wypracowała zysk netto w bieżącym roku obrotowym. Na rozwiniętych rynkach finansowych stopa wypłaty dywidendy dla całego rynku często sięga okolic 20%. W Polsce wskaźnik ten kształtuje się na zdecydowanie niższym, kilku procentowym poziomie.

Zyski kapitałowe odzwierciedlone są w różnicy między ceną sprzedaży a ceną kupna danej akcji. Jeżeli firma generuje dochody i uważa się, że będzie generować je w przyszłości - cena akcji powinna uwzględniać te dochody i w miarę upływu czasu rosnąć.

Do wyceny akcji metodami dochodowymi można podejść w następujący sposób: obecna wartość spółki będzie równa sumie przyszłych dochodów akcjonariusza wynikających z faktu posiadania danej akcji. Do dochodów tych zaliczamy wspomniany zysk kapitałowy i dywidendę.

Obliczając wartość akcji należy zdyskontować przyszłe przepływy pieniężne akcjonariusza wynikające z wypłat dywidendy oraz ze wzrostu ceny akcji.

Trudność polega na precyzyjnym określeniu w przyszłości kwoty dywidendy oraz wzrostu kursu akcji. Innym problemem jest także określenie stopy dyskontowej, po której będziemy dyskontować przyszłe dochody generowane przez akcje. Wysokość tej stopy powinna zależeć od:

  • naszej preferencji co do ryzyka (im bardziej ryzykowny instrument, tym większa wymagana stopa zwrotu jako wynagrodzenie za ryzyko objawiające się większą zmiennością stóp zwrotu),
  • wymaganej kompensacji za odłożenie konsumpcji na przyszłość (kupujemy akcję, przez co rezygnujemy z części bieżącej konsumpcji) oraz od oczekiwań inflacyjnych i spodziewanego obniżenia się siły nabywczej naszych inwestycji.

Zakładając, że akcjonariusz nigdy nie sprzedaje posiadanej akcji - bieżącą cenę akcji można obliczyć ze wzoru:

Dt / (1+r)^t

gdzie:
Dt - oznacza dywidendę wypłaconą w okresie t,
r - oczekiwana (wymagana) przez inwestora stopa zwrotu z akcji,
t - numer okresu.

 

Jeżeli wielkość Dt jest stała dla wszystkich okresów wzór redukuje się do postaci:

D/r

gdzie:

D - oznacza wypłacaną okresowo (stałą) dywidendę.

Przykład

 

Jeżeli spółka wypłaca corocznie dywidendę w wysokości 0,50 zł a inwestor oczekuje stopy zwrotu na poziomie 10% - cena akcji wynikająca z modelu zdyskontowanych dywidend powinna wynosić 5 zł.

 

Jeżeli spółka nie wypłaca dywidend, wypłaca je nieregularnie lub w nieprzewidywalnych wysokościach nie można skorzystać z modelu zdyskontowanych dywidend. Model, który można zastosować w takim przypadku, to model zdyskontowanych przepływów pieniężnych. Schemat postępowania jest podobny: w modelu tym sumowane są zdyskontowane do wartości obecnej wolne przepływy pieniężne generowane spółkę.

Wolnymi przepływami pieniężnymi (FCF) nazywamy: zysk operacyjny pomniejszony o podatek + koszty nie będące wydatkami (amortyzacja) - wydatki na inwestycje w majątek trwały - wydatki na inwestycje w kapitał obrotowy netto.

Zadaniem analityka jest stworzenie prognozy przyszłych wolnych przepływów pieniężnych - wiąże się z tym także prognoza pewnych pozycji zarówno z bilansu spółki, jak i ze sprawozdania z przepływów pieniężnych.

Oprócz wartości FCF należy ustalić także jaką stopę dyskontową należy wykorzystać przy obliczaniu wartości bieżącej FCF. Stopę tę wylicza się najczęściej z popularnego modelu wyceny aktywów kapitałowych (capital asset pricing model, CAPM).

  • Metody majątkowe

Metody te bazują na wartości majątku przedsiębiorstwa. Przez majątek rozumiemy aktywa spółki pomniejszone o zobowiązania spółki. Istnieje kilka sposobów oszacowania wartości majątku: wycena aktywów netto:

  • bilansowa metoda wyceny aktywów netto, opierająca się na różnicy między sumą aktywów a kapitałem obcym,
  • skorygowana metoda wyceny aktywów netto, rozwinięcie prostej metody bilansowej, w metodzie tej zarówno aktywa jak i kapitał obcy są odpowiednio korygowane,
  • metoda odtworzeniowa, która polega na określeniu nakładów inwestycyjnych i kosztów, które trzeba ponieść aby odtworzyć (możliwie najbardziej podobny pod względem rzeczowym) majątek wycenianej spółki. Innymi słowy odpowiada na pytanie ile kosztowałoby kupienie majątku identycznego do tego jaki posiada wyceniana spółka. Należy mieć na uwadze, że w metodzie tej nie uwzględnia się wartości takich jak rozpoznawalność produktów, znajomość marki czy udział firmy w rynku.
  • metoda likwidacyjna - jest to wartość jaką można uzyskać, gdyby w optymalny sposób likwidowane jest przedsiębiorstwo. Część aktywów przedsiębiorstwa podczas likwidacji sprzedana zostaje poniżej wartości księgowej, a więc jeżeli wycena na akcję wynikająca z metody likwidacyjnej jest wyższa niż rynkowa cena akcji, świadczy to o dużym niedoszacowaniu akcji wycenianej spółki.
  • Metody porównawcze

W metodach tych porównuje się wskaźniki finansowe (głównie wskaźniki rynkowe C/Z lub C/WK) wycenianej spółki z tymi samymi wskaźnikami dla podobnych przedsiębiorstw lub dla przeciętnego podmiotu w danej branży.

  • Metody mieszane

Metody te są połączeniem metod dochodowych i metod majątkowych. Występuje kilka podgrup metod mieszanych, np. metoda średniej wartości, metoda Schnettlera, metoda stuttgarcka. Najprostszą metodą mieszaną wyceny może być średnia ważona z wycen otrzymanych metodami majątkową i dochodową.

 

Powrót do góry

 

Kontakt