Informacja o funduszach inwestycyjnych

ROZDZIAŁ 1 - CZYM SĄ FUNDUSZE INWESTYCYJNE

Fundusz inwestycyjny otwarty oraz specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty jest osobą prawną działającą na podstawie Ustawy o funduszach inwestycyjnych. Istnieje po to, aby realizować ustaloną strategię inwestycyjną. Pełni rolę inwestora zbiorowego, łączy środki finansowe inwestorów indywidualnych oraz inwestuje środki we wspólnym interesie i na wspólny rachunek Klientów. Głównym dokumentem, w którym określone są zasady funkcjonowania danego funduszu inwestycyjnego jest jego prospekt informacyjny wraz ze statutem.

Rejestr aktywów funduszu prowadzi tzw. Bank depozytariusz, którym może być jedynie ściśle określony podmiot, m.in. Renomowany bank. Nawet w przypadku bankructwa banku depozytariusza - środki funduszu nie wchodzą w skład masy upadłościowej banku.

Fundusz inwestycyjny to forma inwestowania środków m.in. dla osób, które:

  1. Oczekują potencjalnie wyższych zysków niż oferują lokaty bankowe,
  2. Przy oczekiwanym poziomie zysków akceptują adekwatny poziom ryzyka,
  3. Chcą powierzyć inwestowanie swoich aktywów profesjonalnym zarządzającym.

Wpłacając określoną kwotę pieniężną do funduszu inwestycyjnego Klient nabywa jednostki uczestnictwa. Jednostki uczestnictwa odzwierciedlają proporcjonalny udział Klienta w zgromadzonym majątku funduszu.

Wpłat do funduszu inwestycyjnego dokonuje się w formie pieniężnej. Inwestowaną kwotę można przelać bezpośrednio na rachunek bankowy wybranego funduszu, wpłacić gotówką u prowadzącego dystrybucję lub w dowolnym banku lub na poczcie.

Klient może w każdej chwili żądać odkupienia jednostek uczestnictwa przez fundusz poprzez złożenie zlecenia odkupienia jednostek uczestnictwa i wypłacić kwotę stanowiącą iloczyn umarzanych jednostek uczestnictwa i wartości aktywów netto na moment umorzenia pomniejszoną o ewentualne prowizje i opłaty manipulacyjne (o ile mają zastosowanie w danym przypadku).. Czas realizacji poszczególnych zleceń określony jest w prospekcie informacyjnym każdego funduszu.

ROZDZIAŁ 2 - PODZIAŁ FUNDUSZY INWESTYCYJNYCH NA KATEGORIE

Poniżej przedstawiony został podział funduszy inwestycyjnych ze względu na rodzaj instrumentów finansowych znajdujących się w portfelu funduszu oraz prowadzoną politykę inwestycyjną.

 Główne kategorie to:

  1. fundusze akcji
  2. fundusze absolutnej stopy zwrotu
  3. fundusze mieszane (hybrydowe):
  • stabilnego wzrostu,
  • zrównoważone,
  • aktywnej alokacji,
  • z ochroną kapitału.

     4. fundusze dłużne:

  • obligacji skarbowych
  • obligacji korporacyjnych (przedsiębiorstw)

     5.  fundusze gotówkowe i pieniężne

Fundusze gotówkowe i pieniężne należą do funduszy o najniższym poziomie ryzyka inwestycyjnego, jednak należy pamiętać, że nie wyklucza to całkowicie ryzyka spadku wartości jednostki uczestnictwa. Fundusze te inwestują w krótkoterminowe instrumenty dłużne (m.in. bony skarbowe i pieniężne, lokaty międzybankowe, bankowe papiery wartościowe) i są przede wszystkim przeznaczone dla osób cechujących się dużą awersją do ryzyka inwestycyjnego. Mogą przynieść niewielki lecz systematyczny dochód przy stosunkowo niskim poziomie ryzyka.

Fundusze dłużne  nazywane także obligacyjnymi, lokują zebrane od inwestorów środki pieniężne głównie w  dłużne papiery wartościowe (np. obligacje skarbowe, obligacje komunalne, obligacje przedsiębiorstw). Inwestując w fundusze dłużne zawsze należy pamiętać o różnicy pomiędzy obligacjami skarbowymi, charakteryzującymi się większą stabilnością, a obligacjami korporacyjnymi, które są bardziej podatne na zmienność rynku. Tym samym obligacje korporacyjne dają szansę na wyższe zyski, natomiast ryzyko inwestycji w obligacje skarbowe jest powszechnie uznane za niższe. Niezależnie od wyboru charakteru funduszu obligacyjnego, należy pamiętać, że tak jak w przypadku innych funduszy, inwestycja obarczona jest ryzykiem, w szczególności w krótkim lub średnim okresie inwestycji.

 Do kategorii funduszy mieszanych należą fundusze zrównoważone inwestujące od 40% do 60% aktywów w akcje, a pozostałą część w dłużne papiery wartościowe (głównie obligacje) oraz fundusze stabilnego wzrostu inwestujące do 40% aktywów w akcje,  a pozostałą część w papiery dłużne. Generalną zasadą jest, że przy wzrostach na rynku akcji stopy zwrotu w funduszach stabilnego wzrostu są zazwyczaj niższe niż w funduszach zrównoważonych, natomiast ryzyko utraty zainwestowanych środków jest tym większe, im większy jest udział akcji w portfelu. Oprócz wyżej wymienionych, istnieją także tzw. fundusze aktywnej alokacji, które wyróżniają się tym, że zarządzający danym funduszem ma swobodę w doborze proporcji akcji i obligacji w portfelu funduszu, w zależności od sytuacji rynkowej. W skrajnych przypadkach, fundusze tego typu mogą inwestować całość środków w akcje, bądź w obligacje.

Inwestorzy lokujący środki w funduszach nie mają gwarancji zwrotu zainwestowanej kwoty, jednak mają do wyboru fundusze, które zmierzają do ochrony powierzonego kapitału. Są to tzw. fundusze ochrony kapitału, dążące do wypłaty na koniec okresu rozliczeniowego co najmniej określonej części (zwykle 100% lub 90%) zainwestowanej na początku tego okresu kwoty. Zaletą tej grupy funduszy jest możliwość uczestniczenia w ewentualnych wzrostach na rynkach akcji przy jednoczesnych staraniach na rzecz ochrony kapitału. Ochrona kapitału możliwa jest dzięki odpowiedniej strategii inwestycyjnej pomagającej wygenerować określony wynik inwestycyjny i zrealizować założenie ochrony środków powierzonych przez inwestorów.

Celem funduszy mieszanych jest stabilne, długoterminowe zwiększanie wartości aktywów przez ich lokowanie w papiery wartościowe zarówno te zaliczane do grupy bezpiecznych, jak i ryzykownych.

Fundusze absolutnego zwrotu stosują politykę inwestycyjna, której celem jest osiąganie dodatnich stóp zwrotu niezależnie od koniunktury rynkowej. Fundusze takie nie posiadają portfela wzorcowego, który określa ich politykę inwestycyjną. Fundusze te dążą do realizacji celów poprzez odpowiednią dywersyfikację oraz możliwość szybkiego i efektywnego reagowania na zmiany uwarunkowań rynkowych. Zarządzający tego typu funduszami z reguły ma możliwość doboru składników portfela spośród szerokiego spektrum aktywów inwestycyjnych (akcje, obligacje, surowce, waluty, depozyty bankowe). Jednocześnie  zarządzający ma swobodę lokowania środków w różnych rejonach świata czy też koncentracji tylko na wybranych sektorach gospodarki.

Fundusze akcji lokują do 100% aktywów w ryzykowne instrumenty finansowe (np. akcje, instrumenty pochodne). Fundusze akcji uważane są za najbardziej ryzykowne i podatne na wahania koniunktury rynkowej, ale jednocześnie za posiadające najwyższy potencjał zysku w czasie wzrostów na giełdach.

ROZDZIAŁ 3 - GŁÓWNE RYZYKO TOWARZYSZĄCE INWESTYCJI W FUNDUSZE

Inwestycja w fundusze inwestycyjne obarczona jest ryzykiem, czyli przede wszystkim możliwością utraty, nawet znacznej części zainwestowanego kapitału. Możliwość obniżenia wartości inwestycji jest spowodowana wahaniami wartości jednostek uczestnictwa funduszy. Ponadto fundusze inwestycyjne nie gwarantują osiągnięcia zysku z inwestycji.

Poziom ryzyka zależny jest m.in. od:

  1. kategorii funduszu,
  2. składu portfela inwestycyjnego funduszu,
  3. realizowanej przez fundusz polityki inwestycyjnej.

Przykładowe kategorie ryzyka inwestycyjnego związanego z inwestowaniem w jednostki uczestnictwa funduszu:

  1. ryzyko makroekonomiczne - związane z sytuacją w danym kraju, w którym inwestuje fundusz,
  2. ryzyko rynkowe - związane ze zmianami otoczenia gospodarczego, politycznego lub prawnego oraz ogólnej koniunktury panującej na rynkach finansowych,
  3. ryzyko płynności lokat - ryzyko wynikające z braku możliwości zakupu lub zbycia instrumentu finansowego w krótkim czasie bez znacznego wpływu na jego cenę. W przypadku nagłych zmian na rynku, przeprowadzanie transakcji może wiązać się z dodatkowymi kosztami albo możliwość zakupu lub sprzedaży papierów wartościowych w krótkim okresie może być w dużym stopniu ograniczona.
  4. ryzyko stopy procentowej - oznacza możliwość takiej zmiany wysokości stóp procentowych, która będzie prowadziła do zmniejszenia się wartości poszczególnych dłużnych instrumentów finansowych wchodzących w skład portfela inwestycyjnego funduszu, a tym samym zmniejszenia się wartości całego portfela funduszu. Wraz ze spadkiem rynkowych stóp procentowych ceny dłużnych instrumentów finansowych rosną, a przy wzroście stóp procentowych ceny dłużnych instrumentów finansowych spadają, to ryzyko w największym stopniu dotyczy funduszy dłużnych.
  5. ryzyko kredytowe - polega na niewywiązaniu się emitenta (np. spółki emitującej obligacje korporacyjne) ze swoich zobowiązań wynikających z emisji danego instrumentu finansowego,
  6. ryzyko walutowe (kursowe) - oznacza możliwość zmniejszenia ewentualnych zysków/poniesienia strat na inwestycji w wyniku niekorzystnej zmiany kursów walut (dotyczy funduszy inwestujących za granicą).

Szczegółowe informacje na temat czynników ryzyka inwestycyjnego dotyczących danego funduszu inwestycyjnego zawarte są  w prospektach informacyjnych poszczególnych funduszy.

Ryzyko inwestycyjne może być przez inwestora ograniczone poprzez tzw. Dywersyfikację portfela. Polega ona na ulokowaniu kapitału w różne kategorie funduszy inwestycyjnych, czyli fundusze o różnym poziomie ryzyka i potencjalnych zysków. Im więcej różnorodnych funduszy w portfelu, tym korzystniejszej można oczekiwać relacji zysku do ryzyka - ewentualne straty poniesione na rynku o niekorzystnej koniunkturze mogą zostać wyrównane zyskami osiągniętymi z inwestycji w instrumenty finansowe oferujące ekspozycję na rynku, gdzie występują wzrosty.

Klasyfikacja tfi

Powyższa klasyfikacja ma wyłącznie charakter poglądowy. Ryzyko związane z inwestycją w konkretny fundusz inwestycyjny jest zależne od polityki inwestycyjnej danego funduszu i jest opisane w prospekcie informacyjnym tego funduszu.

ROZDZIAŁ 4 - OGÓLNE INFORMACJE O OPŁATACH POBIERANYCH PRZEZ FUNDUSZE

Wyróżnić można  dwa rodzaje opłat pobieranych w funduszach inwestycyjnych: opłatę manipulacyjną oraz opłatę za zarządzanie. Ich wysokość i sposób kalkulacji zależą od rodzaju funduszu inwestycyjnego.

Opłata manipulacyjna - zwana również opłatą dystrybucyjną lub prowizją, jest pobierana przez Fundusze przy:

  1. nabywaniu jednostek uczestnictwa przez Klientów - występuje prawie we wszystkich kategoriach omawianych funduszy z wyjątkiem niektórych funduszy rynku pieniężnego i funduszy gotówkowych,
  2. odkupywaniu jednostek uczestnictwa - występuje tylko w niektórych funduszach, może być obniżona lub całkowicie zniesiona, o czym stanowi statut funduszu,
  3. konwersjach lub zamianach jednostek uczestnictwa - przeniesieniu środków z jednego funduszu do innego funduszu zarządzanego przez to samo towarzystwo lub przeniesieniu środków pomiędzy subfunduszami wchodzącymi w skład tego samego funduszu inwestycyjnego
    z wydzielonymi subfunduszami.

Opłaty manipulacyjne mogą być obniżone lub nie pobierane np. od uczestników w przypadku nabywania jednostek uczestnictwa w ramach planów systematycznego oszczędzania, w czasie przeprowadzanych akcji promocyjnych itp.

Wysokość stawek opłat manipulacyjnych zależy m.in. od:

  1. inwestowanej przez Klienta kwoty - im jest ona wyższa, tym stawka opłaty może być niższa,
  2. wartości środków zgromadzonych przez Klienta w funduszach zarządzanych przez to samo towarzystwo - im ich wartość jest wyższa, tym opłata manipulacyjna pobierana przy nabyciu jednostek uczestnictwa może być niższa,
  3. rodzaju/typu nabywanego funduszu inwestycyjnego - fundusze różnią się miedzy sobą stawkami opłat manipulacyjnych.

Opłata za zarządzanie - stanowi wynagrodzenie towarzystwa funduszy inwestycyjnych z tytułu administracji i zarządzania funduszem i jest uwzględniona w bieżącej wycenie jednostki uczestnictwa. Wysokość opłaty za zarządzanie zależy w głównej mierze od rodzaju prowadzonej przez fundusz polityki inwestycyjnej

- powszechna jest praktyka, że im bardziej agresywna polityka inwestycyjna funduszu, tym opłata za zarządzanie jest wyższa. Opłata ta naliczana jest od wartości aktywów netto funduszu przypadających na jednostki uczestnictwa w danym dniu wyceny, przez co wpływa na cenę jednostki uczestnictwa.

Z opłaty za zarządzanie pokrywane są inne koszty i wydatki związane z prowadzoną przez fundusz działalnością, m.in.:

  1. Koszty depozytariusza,
  2. Koszty agenta transferowego,
  3. Koszty obsługi prawnej i księgowej,
  4. Koszty usług marketingowych i dystrybucyjnych,
  5. Koszty sporządzania i wydawania obowiązkowych publikacji.

Opłata za zarządzanie nie obejmuje m.in.:

  1. Kosztów opłat i prowizji maklerskich,
  2. Kosztów opłat i prowizji bankowych,
  3. Opłaty za decyzje i zezwolenia organów nadzoru,
  4. Opłat sądowych, w tym opłaty za rejestrację funduszu.

Maksymalna wysokość opłaty manipulacyjnej, jak i opłaty za zarządzanie pobieranej w danym funduszu inwestycyjnym określone są w prospekcie informacyjnym oraz statucie tego funduszu.

Wysokość stawek opłat manipulacyjnych prezentowana jest w tabelach opłat manipulacyjnych dostępnych u dystrybutorów danego funduszu inwestycyjnego oraz na stronie internetowej towarzystwa funduszy inwestycyjnych.

ROZDZIAŁ 5 - OGÓLNE INFORMACJE O ŚWIADCZENIACH PIENIĘŻNYCH I NIEPIENIĘŻNYCH OTRZYMYWANYCH PRZEZ CENTRALNY DOM MAKLERSKI PEKAO S.A. OD STRON TRZECICH W ZWIĄZKU ZE ŚWIADCZONĄ USŁUGĄ

W związku z pośrednictwem w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych Centralny Dom Maklerski Pekao S.A. zwany dalej CDM, może otrzymywać od stron trzecich następujące świadczenia pieniężne i niepieniężne:

1. świadczenie pieniężne obliczane w oparciu o opłatę za zarządzanie pobieraną przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych.

Wysokość tego rodzaju wynagrodzenia CDM każdorazowo jest regulowana w umowie pomiędzy CDM, a danym funduszem inwestycyjnym (tzw. umowa dystrybucyjna). Kwota, jaką CDM otrzyma z tytułu tego świadczenia zależy przede wszystkim od następujących czynników, z których część jest pochodną indywidualnej sytuacji Klienta:

  • wysokości stawki opłaty za zarządzanie pobieranej przez towarzystwo zarządzające funduszem (generalna zasada: im wyższa stawka opłaty za zarządzanie pobierana jest w funduszu, tym wyższa kwota przedmiotowego świadczenia pieniężnego ),
  • wartości inwestycji (stawki opłaty za zarządzanie, z którymi powiązane jest przedmiotowe świadczenie wyrażone są w procentach. Oznacza, to że im wyższa jest kwota inwestycji, tym wyższa jest kwota opłaty za zarządzanie pobieranej przez towarzystwo od danego typu jednostek uczestnictwa, co przekłada się na wyższą kwotę świadczenia należnego CDM).
  • zmiany wartości jednostki uczestnictwa w czasie (opłata za zarządzanie naliczana jest od aktywów danego funduszu, co powoduje że wzrost wartości aktywów funduszu przekładający się na wzrost wartości jednostki uczestnictwa, oznacza wyższe kwoty opłaty za zarządzanie pobierane przez towarzystwo. W przypadku spadku wartości jednostki uczestnictwa, wysokość tych opłat się obniża).
  • wysokości kosztów funkcjonowania funduszu (na wysokość świadczenia pieniężnego otrzymywanego przez CDM wpływ mają koszty związane z funkcjonowaniem funduszu - opisane w Rozdziale 4, oznacza to, że im niższe są koszty funkcjonowania funduszu, tym wyższa jest kwota świadczenia pieniężnego należnego CDM. Natomiast wzrost tych kosztów powoduje obniżenie przedmiotowego świadczenia).
  • okresu trwania inwestycji w fundusz inwestycyjny (opłata za zarządzanie z reguły naliczana jest każdego dnia trwania inwestycji).
  • wyników inwestycyjnych funduszu (w przypadku niektórych funduszy część opłaty za zarządzanie zależna jest od wyników inwestycyjnych, w związku z tym im lepsze te wyniki, tym wyższa może być kwota świadczenia pieniężnego należnego CDM, i odwrotnie).

Na dzień sporządzenia niniejszego dokumentu wysokość świadczenia pieniężnego otrzymywanego przez CDM od towarzystw funduszy inwestycyjnych współpracujących z CDM, obliczanego w oparciu o opłatę za zarządzanie, odpowiada 50%-60% opłaty za zarządzanie pobieranej przez dany fundusz po uprzednim jej pomniejszeniu o część kosztów funkcjonowania tego funduszu. Wartość ta może w przyszłości ulec zmianie, w szczególności w przypadku renegocjacji istniejących umów dystrybucyjnych z funduszami lub podpisania umów dystrybucyjnych z nowymi funduszami.

Każdorazowo aktualna i szczegółowa wysokość wyżej wskazanego świadczenia w odniesieniu do konkretnego funduszu zostanie ujawniona na wniosek Klienta złożony w Punkcie Obsługi Klientów CDM.

Przykład: wyliczenie świadczenia obliczanego w oparciu o opłaty za zarządzanie

Założenia: CDM otrzymuje świadczenie pieniężne odpowiadające  50% opłaty za zarządzanie pobieranej w danym funduszu, stawka opłaty za zarządzanie w funduszu wynosi 1,6% w skali roku, kwota netto inwestycji wpłacana do funduszu za pośrednictwem CDM to 10 000 zł, czas trwania inwestycji 1 rok, dla uproszczenia przykładu zakładamy niezmienność wartości jednostki uczestnictwa w założonym okresie oraz brak kosztów funkcjonowania funduszu.  

Wartość świadczenia otrzymanego w ciągu roku przez CDM wyniesie:

10 000 zł * 1,6%* 50% = 80 zł.  

2.  świadczenie pieniężne obliczane w oparciu o wysokość opłaty manipulacyjnej pobieranej w związku ze zbyciem przez fundusz inwestycyjny jednostek uczestnictwa.

Wysokość świadczenia obliczanego w oparciu o te opłaty jest każdorazowo regulowana w umowie dystrybucyjnej pomiędzy CDM, a danym funduszem inwestycyjnym. Kwota, jaką CDM otrzyma z tytułu tego świadczenia zależy od:

  • wysokości stawki opłaty manipulacyjnej pobieranej przez fundusz (generalna zasada: im wyższa stawka opłaty manipulacyjnej pobierana jest w funduszu, tym wyższa kwota świadczenia pieniężnego obliczanego w oparciu o opłatę manipulacyjną przekazywana jest do CDM),
  • wartość inwestycji (przy założeniu stałych stawek opłaty manipulacyjnej dla poszczególnych kwot inwestycji, istnieje następująca zależność: im wyższa jest kwota inwestycji, tym wyższa kwota opłaty manipulacyjnej jest pobierana przez fundusz, co przekłada się na wyższe świadczenie przekazywane do CDM).

Na dzień sporządzenia niniejszego dokumentu wysokość świadczenia pieniężnego otrzymywanego przez CDM od towarzystw funduszy inwestycyjnych współpracujących z CDM, obliczanego w oparciu o opłatę manipulacyjną, odpowiada 100% opłaty manipulacyjnej  pobieranej przez dany fundusz. Wartość ta może w przyszłości ulec zmianie, w szczególności w przypadku renegocjacji istniejących umów dystrybucyjnych z funduszami lub podpisania umów dystrybucyjnych z nowymi funduszami.

Każdorazowo aktualna i szczegółowa wysokość wyżej wskazanego świadczenia w odniesieniu do konkretnego funduszu zostanie ujawniona na wniosek Klienta złożony w Punkcie Obsługi Klientów CDM.

Przykład: wyliczenie świadczenia obliczanego w oparciu o opłaty manipulacyjne

Założenia: CDM otrzymuje świadczenie pieniężne odpowiadające 100% opłaty manipulacyjnej pobieranej w danym funduszu, kwota inwestycji wpłacana do funduszu to 10 000 zł, standardowa stawka opłaty manipulacyjnej zakładana dla powyższej kwoty w wymienionym funduszu wynosi 1,6%. Dla uproszczenia przykładu założono, że Klient nie dokonywał wcześniejszych wpłat do funduszu, a zatem przy wyliczeniu nie jest brana pod uwagę akumulacja wpłaty bieżącej i wielkości dotychczasowej inwestycji w funduszu.

          Wartość świadczenia otrzymanego przez CDM wyniesie:

          10 000 zł * 1,6% = 160 zł.  

3.  świadczenia niepieniężne otrzymywane od towarzystwa funduszy inwestycyjnych w postaci:

  • - szkoleń pracowników;
  • - materiałów szkoleniowych, w tym materiałów dotyczących sytuacji rynkowej;
  • - materiałów, aplikacji i systemów informatycznych;
  • - materiałów reklamowych i informacyjnych.

4.  CDM lub jego pracownicy mogą również otrzymywać od towarzystwa funduszy inwestycyjnych następujące dodatkowe świadczenia::

  • świadczenia pieniężne z tytułu zawartych umów bonusowych.
  • nagrody w konkursach dla pracowników.

Powyższe świadczenia mają charakter okresowy i zależą od dodatkowych umów lub ustaleń pomiędzy CDM a funduszami/towarzystwem funduszy inwestycyjnych. Szczegółowe informacje na temat faktu obowiązywania w danym momencie określonej umowy bądź trwania konkursu dla pracowników oraz przedmiotu powyższych świadczeń zostanie ujawniona przez CDM na wniosek Klienta.

ROZDZIAŁ 6 - OGÓLNE ZASADY OPODATKOWANIA

Jeżeli inwestor osiągnął zysk z inwestycji w jednostki uczestnictwa funduszy, powinien pamiętać, że podlega on opodatkowaniu. W przypadku inwestorów indywidualnych zasady opodatkowania w tym zakresie reguluje ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. 2012 r.  poz. 361 z późn. zm.). Aktualnie podatek ten  wynosi co do zasady 19% od wartości osiągniętego zysku. Zwolnione z podatku są wpłaty dokonane przed 1 grudnia 2001 roku.

Przykład: wyliczenie należnego podatku

Nabycie: 100 jednostek uczestnictwa po cenie 50 zł.

Odkupienie: 100 jednostek uczestnictwa po cenie 60 zł.

Zysk na jednej jednostce uczestnictwa to 10 zł, więc na 100 jednostkach uczestnictwa: 10 zł * 100 = 1000 zł.

Podatek wyniesie: 19% * 1000 zł = 190 zł.

Podatek dochodowy naliczany jest również w momencie dokonania konwersji środków pomiędzy funduszami zarządzanymi przez to samo towarzystwo funduszy inwestycyjnych. Wynika to z faktu, że konwersja polega na jednoczesnym odkupieniu jednostek uczestnictwa jednego funduszu i nabyciu jednostek uczestnictwa drugiego funduszu. Mamy w tym przypadku do czynienia z zakończeniem inwestycji w jednym funduszu, co skutkuje obowiązkiem podatkowym. Inaczej jest rozliczane przenoszenie środków pomiędzy subfunduszami wchodzącymi w skład tego samego funduszu parasolowego - zamian jednostek uczestnictwa. W tym przypadku podatek nie jest pobierany (mamy do czynienia z tzw. okresem odroczenia momentu zapłacenia podatku dochodowego). Podatek zostanie naliczony dopiero w momencie odkupienia jednostek uczestnictwa z funduszu parasolowego.

W przypadku funduszy umożliwiających dokonywanie wpłat w walutach obcych, podatek potrącany jest od zysku osiągniętego z inwestycji wyrażonej w złotych polskich (przeliczanego na złote polskie po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego). Powyższy zapis oznacza, że podatek nie jest potrącany jeżeli na inwestycji w funduszu wycenianym w walucie obcej osiągnięty został zysk, jednak po przeliczeniu na walutę polską okazało się, że występuje strata. Natomiast z sytuacją odwrotną mamy do czynienia, gdy na inwestycji w funduszu wycenianym w walucie obcej poniesiemy stratę, a po przeliczeniu na walutę polską okaże się, że wystąpił zysk. W takiej sytuacji podatek zostanie potrącony, ponieważ o ostatecznym opodatkowaniu decyduje dochód uzyskany i przeliczony w walucie polskiej.

Zwracamy uwagę, że płatnikiem podatku jest fundusz / towarzystwo funduszy inwestycyjnych, w związku z tym, Klient nie otrzyma informacji analogicznej jak PIT-8C do samodzielnego rozliczenia podatku. Konsekwencją powyższego jest fakt, że Klient nie może rozliczyć łącznie podatku od zysków osiągniętych z inwestycji w jednostki uczestnictwa funduszy łącznie z zyskami z instrumentów finansowych, które podlegają obrotowi zorganizowanemu.

UWAGA! Sytuacja każdego podatnika może być inna, dlatego powyższe, ogólne informacje oraz przykład opodatkowania mogą nie mieć zastosowania w niektórych okolicznościach. Złożoność przepisów podatkowych, jak również możliwość swobodnego ich interpretowania przez podatników, płatników podatku lub organy podatkowe jest źródłem ryzyka, w związku z tym w interesie każdego z Klientów leży skonsultowanie swojej indywidualnej sytuacji podatkowej z osobistym doradcą podatkowym lub właściwym organem podatkowym.

ROZDZIAŁ 7 - A CO NALEŻY ZWRÓCIĆ UWAGĘ PRZY WYBORZE FUNDUSZU

Oczekiwana stopa zwrotu dla poszczególnych kategorii funduszy - podział środków pomiędzy instrumenty finansowe bardziej lub mniej ryzykowne zależy w dużej mierze od oceny ich atrakcyjności w założonym przez Klienta okresie. Im lepsza oczekiwana koniunktura na rynku kapitałowym, tym większą część można przeznaczyć na inwestycję w instrumenty ryzykowne (akcje), jednak należy pamiętać, że wiąże się to z wyższym poziomem podejmowanego ryzyka.

Skłonność do ryzyka - ważny jest poziom tolerancji ewentualnych strat poniesionych na inwestycji. Kształtując strukturę portfela, należy znaleźć równowagę pomiędzy oczekiwaną stopą zwrotu, a poczuciem, że aktywa nie są zainwestowane zbyt agresywnie w stosunku do akceptowanego poziomu ryzyka.

Horyzont inwestycyjny - powszechnie uważa się, że im czas inwestycji jest dłuższy, tym większa część środków może być przeznaczona na inwestycje giełdowe (akcje), gdyż dłuższy horyzont inwestycyjny zmniejsza ryzyko oraz prawdopodobieństwo osiągnięcia na akcjach niższej stopy zwrotu niż na instrumentach dłużnych (np. obligacjach).

WAŻNA INFORMACJA:

Skróty prospektów informacyjnych funduszy inwestycyjnych, jak również prospekty informacyjne tych funduszy zawierające szczegółowy opis czynników ryzyka związanego z inwestowaniem w te fundusze oraz szczegółowe dane na temat sytuacji finansowej tych funduszy i tabele opłat manipulacyjnych, są dostępne w Punktach Obsługi Klientów CDM. Fundusze nie gwarantują realizacji założonego celu inwestycyjnego ani uzyskania określonego wyniku inwestycyjnego. Indywidualna stopa zwrotu z inwestycji w dany fundusz jest uzależniona od dnia zbycia oraz dnia odkupienia jednostek uczestnictwa przez fundusz, a także od wysokości pobranych opłat manipulacyjnych, kategorii jednostek uczestnictwa oraz obowiązków podatkowych obciążających uczestnika, w szczególności wysokości podatku od dochodów kapitałowych.

UWAGA! Inwestowanie w fundusze inwestycyjne, które lokują aktywa w papiery wartościowe, wiąże się
z ryzykiem wynikającym z wahań cen na giełdzie, zmian wysokości stóp procentowych, kursów walut itp. Uczestnik funduszu powinien mieć świadomość możliwości osiągnięcia zysku, ale również poniesienia straty.

Materiał ten został sporządzony w celu informacyjnym i edukacyjnym.

INFOLINIA:

801 140 490*

22 591 24 90**

*(opłata za jeden impuls)

**(opłata wg taryfy operatora)