ETP - Exchange Trede Products

 


 

Exchange Traded Products (ETP)

Exchange Traded Products (ETP) są to instrumenty finansowe, będące przedmiotem obrotu zorganizowanego, których cena co do zasady powiązana jest z wartością bazowego instrumentu finansowego. Instrumentem bazowym mogą być między innymi:

  • indeksy,
  • surowce,
  • produkty rolne,
  • metale,
  • portfele akcji,
  • waluty,
  • instrumenty dłużne,
  • stopy procentowe.

Zlecenia nabycia i sprzedaży jednostek uczestnictwa przyjmowane są na podobnych zasadach co akcje. Dzięki temu są wyceniane na bieżąco i płynne - można je kupić lub sprzedać każdego dnia podczas sesji giełdowej, a aktualizacja ich wyceny prowadzona jest na bieżąco. ETP nie są papierami wartościowymi w rozumieniu Ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Swoją konstrukcją przypominają bardziej instrumenty pochodne lub jednostki uczestnictwa otwartych funduszy inwestycyjnych. Zmiany ich kursu są pochodną zmian notowań instrumentów, które mają naśladować. Nie oznacza to wprost, że ETP inwestuje w instrument bazowy, a inwestor jest pośrednio w posiadaniu wybranej klasy aktywów. Często zdarza się, że ETP próbuje odwzorować notowania instrumentów wykorzystując w tym celu instrumenty pochodne. Wśród ETP notowanych na różnych giełdach światowych można znaleźć też takie, które nastawione są na spadki wybranych instrumentów bazowych (zarabiają na spadkach).  ETP notowane są na wielu rynkach zagranicznych. Z tego względu podlegają różnym instytucjom regulującym rynek kapitałowy.

Powrót do góry

 


 

2. Rodzaje ETP

Exchange Traded Fund (ETF)

Najbardziej popularną formą tych produktów jest Exchange Traded Fund (ETF), którego celem jest jak najdokładniejsze odwzorowywanie wyników określonego koszyka aktywów: akcji, indeksu rynkowego lub towaru. Mogą być zarówno aktywnie jak i pasywnie zarządzane. Nie muszą replikować składu indeksu, czy koszyka aktywów, ale starają się odzwierciedlić ich notowania wykorzystując techniki i metody często stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa.

Exchange Traded Note (ETN)

Wyróżnia się też Exchange Traded Notes (ETN), które są rodzajem niezabezpieczonego i niepodporządkowanego długu emitowanego najczęściej przez bank, który zobowiązuje się do zapłaty kwoty wynikającej ze zmian konkretnego instrumentu bazowego pomniejszonej o koszty transakcyjne. Najczęściej nie są zabezpieczone żadnymi aktywami, dlatego nabywcy produktu są bezpośrednio wystawieni na ryzyko kredytowe emitenta.

Exchange Traded Commodity (ETC)

Odmianę instrumentów ETN stanowią ETC - Exchange Traded Commodity (pol. surowce, towary, metale). ETC mogą budować portfel poprzez fizyczny zakup aktywów, instrumentów finansowych bazowych, jak też posługiwać się kontraktami terminowymi, opcjami, lub ogólnie instrumentami pochodnymi.

Powrót do góry


 

3. Exchange Traded Fund (ETF)

ETF mogą opierać się na wszystkich wskazanych powyżej instrumentach bazowych. Ze względu na szczególne ryzyka z nimi związane, wyróżnić należy:

  • instrumenty oparte o indeksy - w tym przypadku istotną rolę pełni ryzyko niedopasowania stóp zwrotu, ryzyko informacyjne oraz ryzyko koncentracji (w przypadku wąskich segmentów rynku),
  • instrumenty lewarowane - w tym przypadku zmiany ceny ETF są wielokrotnością zmiany ceny instrumentu bazowego, a zatem istotną rolę pełni ryzyko wbudowanej dźwigni finansowej,
  • instrumenty odwrotne - instrumenty te pozwalają inwestorowi na zarabianie na spadkach ceny instrumentu bazowego,
  • instrumenty powiązane ze zmiennością instrumentów bazowych - w tym przypadku należy zwrócić uwagę na ryzyko polityki inwestycyjnej, ryzyko niedopasowania stóp zwrotu, oraz ryzyko zmienności,
  • instrumenty spełniające kryteria ustanowione w regulacjach UE z zakresu UCITS („Przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe"). Z regulacji tych wynika wymagany stopień dywersyfikacji instrumentów w portfelu funduszu, ograniczenia dotyczące wykorzystywania instrumentów pochodnych, konieczność przechowywania papierów wartościowych przez niezależnego powiernika oraz publikacji wymaganych dokumentów takich jak prospekt, kluczowe informacje dla inwestorów oraz roczne i półroczne sprawozdania z działalności. Fundusze spełniające kryteria UCITS są zatem mniej ryzykowne niż fundusze ich nie spełniające.
Powrót do góry

 


 

4. Exchange Traded Notes (ETN)

W przypadku instrumentów typu ETN kluczową rolę pełni ryzyko emitenta oraz ryzyko braku zabezpieczenia. Ponadto, ryzyko płynności dla instrumentów ETN jest wyższe niż dla instrumentów ETF. Biorąc pod uwagę fakt, że emitent ma wyłączną kontrolę nad emisjami i umorzeniami, znaczące jest również ryzyko zawieszenia emisji ETP przez emitenta, ryzyko zawieszenia obliczeń wartości aktywów netto przez emitenta oraz ryzyko rozwiązania ETP przez emitenta. W przypadku instrumentów lewarowanych oraz odwrotnych należy wziąć pod uwagę ryzyko okresu inwestycji.

Instrumenty typu ETN nie spełniają kryteriów UCITS, jednak mogą być przedmiotem inwestycji przez podmioty spełniające kryteria UCITS.

Wśród instrumentów typu ETN wyróżnić można:

  • bankowe papiery wartościowe,
  • certyfikaty indeksowe (trackery),
  • certyfikaty bonusowe,
  • certyfikaty dyskontowe,
  • certyfikaty faktor,
  • certyfikaty turbo typu knock-out,
  • certyfikaty odwrotnie zamienne.

Bankowe papiery wartościowe to instrumenty finansowe emitowane przez banki. Bankowe papiery wartościowe mają wartość nominalną. Bank emitujący bankowe papiery wartościowe określa oprocentowanie oraz zobowiązuje się do wypłaty określonych kwot w określonych terminach właścicielowi. Wysokość wypłat może być uzależniona od określonego wskaźnika rynkowego nazywanego indeksem bazowym (np. kursu akcji lub koszyka akcji, wartości indeksów giełdowych, kursów walut, cen surowców) i jest kalkulowana według ściśle określonego wzoru. Bankowe papiery wartościowe nie są objęte systemem gwarantowania depozytów. Nabywając bankowe papiery wartościowe inwestor nie nabywa praw majątkowych do powiązanych instrumentów bazowych, których ceny służą do wyliczenia wysokości wypłat (np. akcji, koszyka akcji, portfeli indeksów giełdowych, walut, surowców, itp.). Nabywający bankowe papiery wartościowe ma możliwość otrzymania wypłat przewyższających ich wartość nominalną, wraz z odsetkami premiowymi w przypadku realizacji korzystnego scenariusza przez instrument bazowy, czyli może otrzymać premię wynikającą ze zmian dotyczących instrumentu bazowego i sposobu kalkulacji wysokości wypłat. Wśród najważniejszych elementów determinujących wysokość wypłaty dla inwestora wyróżnić należy: pełną ochronę kapitału lub jej brak, wypłatę odsetek gwarantowanych, współczynnik partycypacji, maksymalną wysokość odsetek premiowych, poziomy bariery, częstotliwość naliczania kuponu, formułę autocall lub jej brak oraz odwrotną zamienność lub jej brak.

  • bankowe papiery wartościowe z pełną ochroną zainwestowanego kapitału gwarantują wypłaty równe wartości nominalnej  niezależnie od zachowania indeksu bazowego na koniec przyjętego okresu inwestycji. Gwarancja pełnej ochrony kapitału zwykle nie dotyczy sytuacji, w której inwestor rezygnuje z inwestycji przed terminem wykupu, o ile bank dopuścił możliwość żądania wcześniejszego wykupu,
  • bankowe papiery wartościowe bez gwarancji pełnej ochrony kapitału zapewniają wypłaty równe jedynie części wartości nominalnej instrumentu, na koniec okresu inwestycji. W przypadku zrealizowania niekorzystnego scenariusza zachowania instrumentu bazowego inwestor otrzyma wypłatę poniżej wartości nominalnej bankowego papieru wartościowego z dnia ich zakupu. Taki scenariusz oznacza utratę przynajmniej części zainwestowanego kapitału. Zakończenie inwestycji przed planowanym terminem również może oznaczać utratę części zainwestowanego kapitału, chyba że warunki rynkowe pozwolą uzyskać z odsprzedaży bankowego papieru wartościowego cenę przewyższającą jego wartość nominalną z dnia zakupu,
  • w przypadku bankowych papierów wartościowych emitowanych na prawie polskim, niezależnie od poziomu ochrony zainwestowanego kapitału, Klient na koniec okresu inwestycji otrzyma oprocentowanie gwarantowane,
  • współczynnik partycypacji informuje, w jakiej części zmiany ceny instrumentu bazowego uczestniczy inwestor. Współczynnik partycypacji określony jest w momencie emisji instrumentu. Im wyższy jest współczynnik partycypacji instrumentu, tym wyższy jest potencjalny zysk inwestora,
  • maksymalna wysokość odsetek premiowych określona przed rozpoczęciem emisji bankowych papierów wartościowych. Wyznacza ona maksymalną stopę zwrotu, jaką inwestor może uzyskać w przypadku realizacji pozytywnego scenariusza rynkowego,
  • poziomy bariery są to poziomy cen instrumentu bazowego, przy przekroczeniu których zmienia się formuła wypłaty odsetek premiowych. Bankowe papiery wartościowe mogą mieć jeden lub więcej poziomów bariery. Po dotknięciu lub przekroczeniu bariery mogą wystąpić następujące zdarzenia: kupon może być wypłacony w całości, inwestor może partycypować w stopach zwrotu instrumentu bazowego, lub też kupon może nie być wypłacony. Ponadto, jeśli do wyliczenia odsetek premiowych wykorzystywany jest więcej niż jeden odczyt ceny instrumentu bazowego, wybrane najwyższe, najniższe lub wszystkie stopy zwrotu z tych instrumentów mogą być ograniczone z góry, z dołu lub z góry i z dołu,
  • częstotliwość naliczania kuponu jest określona przed rozpoczęciem emisji bankowych papierów wartościowych. Weryfikacja, czy cena instrumentu bazowego lub jej przekształcenie spełnia określone warunki może mieć miejsce na koniec trwania inwestycji lub z dowolną inną częstotliwością. Wypłata odsetek premiowych może być uzależniona od wartości inwestycji na koniec okresu inwestycji, wartości inwestycji na koniec poszczególnych okresów odsetkowych, czy też wartości inwestycji na zakończenie każdego dnia, w którym notowany jest instrument bazowy,
  • bankowe papiery wartościowe z formułą autocall mogą zostać przez emitenta wykupione przed terminem zakończenia inwestycji. W przypadku, gdy w wybranym okresie spełniony zostanie określony warunek, instrument jest wykupowany, zaś inwestor otrzymuje odsetki premiowe. Oznacza to, że czas trwania inwestycji może być znacząco krótszy niż zakładany,
  • bankowe papiery wartościowe typu odwrotnie zamiennego pozwalają na otrzymanie kuponu odsetkowego na koniec inwestycji niezależnie od ceny instrumentu bazowego. Instrumenty te mają z góry ustaloną cenę wykonania oraz współczynnik konwersji, informujący jaka liczba instrumentów bazowych przypada na jeden bankowy papier wartościowy. W dniu wykupu instrumentu odwrotnie zamiennego, inwestor otrzymuje kupon odsetkowy, zaś wykup instrumentu następuje poprzez wypłatę jego wartości nominalnej lub poprzez dostarczenie instrumentu bazowego. Jeżeli cena instrumentu bazowego w dniu ostatniej wyceny znajduje się na poziomie lub powyżej ceny wykonania, inwestor otrzymuje wartość nominalną papieru wartościowego. Jeżeli cena instrumentu bazowego w dniu ostatniej wyceny znajduje się poniżej ceny wykonania, wówczas następuje dostarczenie instrumentu bazowego.

Certyfikaty indeksowe (trackery) to instrumenty finansowe odzwierciedlające zachowanie instrumentu bazowego po uwzględnieniu współczynnika subskrypcji, tj. ułamka instrumentu bazowego, który można otrzymać za jeden certyfikat. Instrumenty te powalają inwestorowi na osiągnięcie zysków w przypadku wzrostu (tracker) lub spadku (short tracker) cen instrumentu bazowego.

Certyfikaty bonusowe to instrumenty finansowe zapewniające częściową gwarancję kapitału. Pozwalają one inwestorowi na osiągnięcie zysków w przypadku pozostawania cen instrumentu bazowego powyżej ustalonej bariery. W przypadku gdy cena instrumentu spadnie poniżej bariery lub wzrośnie powyżej maksymalnego pułapu (cap), wartość certyfikatu naśladuje zmiany cen instrumentu bazowego.

Certyfikaty dyskontowe to instrumenty finansowe nabywane przez inwestorów z dyskontem, to jest po cenie niższej od ceny instrumentu bazowego. Zysk inwestora ograniczony jest do określonego maksymalnego pułapu (cap). Jeśli cena instrumentu bazowego wzrośnie powyżej tego maksymalnego pułapu, wówczas inwestor otrzyma określoną premię, ale nie będzie uczestniczył w dalszych wzrostach cen instrumentu bazowego. Jeżeli cena instrumentu bazowego spadnie poniżej jego wartości początkowej, ale pozostanie powyżej bariery, wówczas inwestor otrzyma część premii wynikającej z dyskonta, proporcjonalną do zmiany ceny instrumentu bazowego. W przypadku spadku ceny instrumentu bazowego poniżej bariery, inwestor ponosi straty.

Certyfikaty faktor to instrumenty finansowe umożliwiające kupno (certyfikaty faktor typu long) lub sprzedaż (certyfikaty faktor typu short) instrumentu bazowego. Certyfikaty faktor charakteryzują się stałym poziomem dźwigni finansowej oraz nie mają daty wygaśnięcia. Dzienne zmiany cen certyfikatu faktor są równe procentowym zmianom ceny instrumentu bazowego pomnożonym przez określony mnożnik (faktor). Ponadto certyfikaty faktor mają wbudowany mechanizm obronny wartości inwestycji - w przypadku zmiany ceny instrumentu bazowego przekraczającego określony poziom, następuje zaprzestanie dalszego naliczania strat oraz ustalenie nowego poziomu odniesienia dla zmiany ceny instrumentu bazowego. Pozwala to na zabezpieczenie przed stratą przewyższającą zainwestowany kapitał. Ponadto ceny certyfikatów faktor podlegają codziennym dostosowaniom ze względu na koszt finansowania inwestycji ponad wartość certyfikatu, co stanowi dodatkowy zysk dla posiadaczy ceryfikatów typu short oraz koszt dla posiadaczy certyfikatów typu long.

Certyfikaty turbo typu knock-out to instrumenty finansowe ze zmiennym poziomem dźwigni finansowej. Certyfikaty turbo typu knock-out pozwalają inwestorowi na osiąganie zysków w przypadku wzrostu (certyfikaty typu long) lub spadku (certyfikaty typu short) cen instrumentu bazowego. Ponadto, mechanizm knock-out pozwala zabezpieczyć inwestora przed stratami przewyższającymi zainwestowany kapitał. W przypadku certyfikatu typu long, jeżeli cena instrumentu bazowego dotknie bądź spadnie poniżej ustalonej bariery, certyfikat jest wykupowany przez emitenta po wartości końcowej obliczanej przez emitenta W przypadku certyfikatu typu short, jeżeli cena instrumentu bazowego dotknie lub wzrośnie powyżej ustalonej bariery, certyfikat jest wykupowany przez emitenta po wartości rezydualnej. Im poziom bariery jest bliższy ceny instrumentu bazowego, tym wyższa jest dźwignia finansowa certyfikatu. Poziom bariery oraz dźwignia finansowa certyfikatu turbo typu knock-out rośnie w czasie, co zwiększa wartość inwestycji w przypadku certyfikatów typu short oraz zmniejsza w przypadku certyfikatów typu long.

Certyfikaty odwrotnie zamienne to instrumenty finansowe pozwalające na otrzymanie kuponu odsetkowego na koniec inwestycji niezależnie od ceny instrumentu bazowego. Instrumenty te mają z góry ustaloną cenę wykonania oraz współczynnik konwersji, informujący jaka liczba instrumentów bazowych przypada na jeden certyfikat. W dniu wykupu certyfikatu odwrotnie zamiennego, inwestor otrzymuje kupon odsetkowy, zaś wykup certyfikatu następuje poprzez wypłatę jego wartości nominalnej lub poprzez fizyczną dostawę instrumentu bazowego. Jeżeli cena instrumentu bazowego w dniu ostatniej wyceny znajduje się na poziomie lub powyżej ceny wykonania, inwestor otrzymuje wartość nominalną certyfikatu. Jeżeli cena instrumentu bazowego w dniu ostatniej wyceny znajduje się poniżej ceny wykonania, wówczas następuje fizyczna dostawa instrumentu bazowego.

Powrót do góry

 


 

5. ETP na GPW

Na GPW występuje kilkaset instrumentów finansowych o charakterze ETP. Giełda określa je jako  produkty strukturyzowane. Są one bardzo różnorodne, oparte o szerokie spektrum instrumentów bazowych i wielu przypadkach mają bardzo skomplikowaną konstrukcję.

Produkty strukturyzowane to produkty inwestycyjne, najczęściej w formie bankowych papierów wartościowych (certyfikaty depozytowe) lub polis inwestycyjno-ubezpieczeniowych, które łączą w sobie elementy różnych klas instrumentów finansowych, a ich wycena jest uzależniona od wartości określonego wskaźnika rynkowego nazywanego indeksem bazowym (np. kursu akcji lub koszyków akcji, wartości indeksów giełdowych, kursów walut). Instytucja finansowa, będąca emitentem produktu strukturyzowanego, zobowiązuje się w stosunku do nabywcy (inwestora), że w terminie wykupu certyfikatu/polisy wypłaci inwestorowi kwotę rozliczenia kalkulowaną wg określonego wzoru.

Na GPW notowane są również 3 ETF-y, mające odzwierciedlać notowania indeksów WIG20, DAX oraz S&P500. Dla przykładu Lyxor ETF WIG20 odwzorowuje portfel czołowych 20 spółek notowanych na GPW. Oznacza to, że poprzez nabycie jednostek (tytułów uczestnictwa) Lyxor ETF WIG20, Inwestor „kupuje" indeks WIG20.

Kluczowe cechy Lyxor ETF WIG20:

  • Wartość początkowa tytułu uczestnictwa odzwierciedla 1/10 wartości WIG20 wyrażonej z złotych.
  • Skład portfela funduszu Lyxor ETF WIG20 jest korygowany co kwartał, czyli z taką samą częstotliwością jak korygowany jest indeks WIG20.
  • W celu jak najwierniejszego odzwierciedlenia zachowania indeksu Lyxor ETF WIG20 stosuje metodę replikacji syntetycznej. Oznacza to, że Lyxor Asset Management nie musi kupować wszystkich akcji wchodzących w skład WIG20. Polityką zarządzającego jest odzwierciedlanie przez Lyxor ETF WIG20 stóp zwrotu WIG20, a nie jego składu.
  • Wypłata dywidendy przez spółki, których walory należą do portfela WIG20, są automatycznie reinwestowane przez ETF. Oznacza to, że wycena jednostek ETF będzie powiększana o dywidendy, jakie inwestor giełdowy otrzymałby przy inwestycji bezpośredniej w akcje spółek z indeksu.

Zasady notowań  ETF w Polsce:

  • Tytuły uczestnictwa są notowane w systemie notowań ciągłych na zasadach identycznych jak akcje. Obrót rozpoczyna się o godzinie 9.00 i trwa do godziny 17.05.
  • Jednostką transakcyjną jest jeden tytuł uczestnictwa.
  • Tytuły uczestnictwa wyceniane są w PLN, zaś dokładność określania kursu to 1 grosz.
  • W trakcie notowań ciągłych nad płynnością obrotu czuwają animatorzy.
  • Maksymalny spread wynosi 1,5%.
  • Podczas notowań ciągłych obowiązują dynamiczne ograniczenia wahań kursów (widełki dynamiczne), których wysokość - tak jak w przypadku akcji spółek należących do indeksu WIG20 - wynosi 3,5%.
  • Rozliczanie transakcji tytułami uczestnictwa Lyxor ETF WIG20 następuje według zasady T+2, czyli dwa dni po zawarciu transakcji na warszawskim parkiecie.
  • Obrót tytułami uczestnictwa funduszu Lyxor ETF WIG20 może odbywać się także poprzez transakcje pakietowe. Mogą one być zawierane po zawarciu pierwszej transakcji giełdowej w systemie notowań ciągłych.

Opodatkowanie dochodu ze sprzedaży

  • Zgodnie z polskimi przepisami podatkowymi, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest zobowiązany, na podstawie otrzymanej informacji PIT-8C lub samodzielnie, w odrębnym zeznaniu podatkowym (PIT-38) wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia tytułów uczestnictwa i obliczyć należny podatek dochodowy.
  • Nierezydenci mają obowiązek złożyć opisane zeznanie, jeśli obliguje ich do tego właściwa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta miedzy krajem miejsca zamieszkania a Rzeczpospolita Polską. Nie zwalnia ich to jednak z wykazania ewentualnego dochodu z odpłatnego zbycia opisanych instrumentów i ich opodatkowania, jeśli tak stanowią przepisy podatkowe kraju miejsca zamieszkania.
Powrót do góry

 


 

6. Zalety ETP

  • Koszty
    Tytuły uczestnictwa ETP to instrumenty finansowe o jednych z najniższych kosztów dostępnych na rynku kapitałowym. Kupując jednostki ETP Inwestor nie wnosi opłaty manipulacyjnej ani umorzeniowej, które występują w większości klasycznych funduszy inwestycyjnych. Inwestor ponosi jedynie opłatę za zarządzanie oraz prowizję związaną z zakupem bądź sprzedażą jednostek ETP na rynku giełdowym.
  • Płynność
    W związku z faktem, iż tytuły uczestnictwa ETP notowane są na giełdzie, bardzo łatwe jest ich nabycie bądź sprzedaż w godzinach notowań. W porównaniu z klasycznymi funduszami inwestycyjnymi jest to ogromnym atutem, przemawiającym na korzyść ETF.
  • Dywersyfikacja
    Poprzez inwestycję w ETP możliwe jest zróżnicowanie (dywersyfikacja) portfela inwestycyjnego, pozwalające na ograniczenie ryzyka.
  • Elastyczność
    ETP mogą inwestować w szerokie spektrum instrumentów bazowych, odwzorowując na przykład zachowanie całego indeksu spółek lub obligacji czy tez zachowanie wybranych surowców.
  • Przejrzystość
    W przeciwieństwie do składów portfeli funduszy inwestycyjnych, lista instrumentów wchodzących w skład ETF jest publikowana codziennie, co umożliwia inwestorowi ustalenie w co dokładnie zainwestował środki.

 

Powrót do góry

 


 

7. Ryzyka związane z inwestowaniem w ETP

Z uwagi na nieograniczony zbiór możliwych konstrukcji strategii inwestycyjnych produktów strukturyzowanych, z inwestowaniem w te produkty mogą być związane wszystkie ryzyka odnoszące się do instrumentów finansowych, o których mowa w niniejszym dokumencie. Do oceny poziomu ryzyka niezbędne jest zatem pozyskanie informacji w zakresie instrumentu finansowego, o który produkt strukturyzowany jest oparty oraz formuły określającej kwotę rozliczenia.

Z inwestowaniem w ETP zawiązane są następujące ryzyka:

  • ryzyko przyszłego kształtowania się kursu - brak pewności, co do kierunku kształtowania się ceny instrumentu finansowego w przyszłości potencjalnie skutkujący stratą części lub całości zainwestowanego kapitału,
  • ryzyko zmienności - kurs rynkowy może podlegać znaczącym wahaniom, powodując istotną fluktuację wartości zainwestowanego kapitału,
  • ryzyko finansowe - spowodowane faktem, że emitent w celu finansowania projektów inwestycyjnych wykorzystuje częściowo kapitał obcy. Niekorzystne działanie efektu dźwigni finansowej występuje wtedy, gdy udział kapitału obcego w kapitale emitenta jest zbyt duży i emitent nie jest w stanie dotrzymać warunków zobowiązań. Ma to wpływ na wycenę wyemitowanych instrumentów finansowych,
  • ryzyko płynności instrumentu finansowego - polega na braku możliwości kupna lub sprzedaży instrumentu finansowego bez znaczącego wpływu na jego cenę,
  • ryzyko zawieszenia obrotu lub wykluczenia instrumentu finansowego z obrotu - na podwyższenie ryzyka inwestycyjnego wpływa również możliwość zawieszenia notowań, wycofania lub wykluczenia instrumentów finansowych z obrotu na danym rynku. Taka sytuacja w znaczący sposób może wpłynąć na rynkową wycenę instrumentów finansowych,
  • ryzyko związane z sytuacją makroekonomiczną i międzynarodową rynku - związane z tendencjami zachodzącymi w innych segmentach rynku finansowego (m.in. wahania kursów walutowych, zmiany stóp procentowych, inflacja). W praktyce precyzyjna prognoza wpływu tych ryzyk na kształtowanie się kursu instrumentu finansowego i jego wyeliminowanie nie jest możliwe, co należy brać pod uwagę przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych,
  • ryzyko walutowe - w przypadku instrumentów finansowych nabywanych na rynkach zagranicznych lub denominowanych w walutach obcych dodatkowym elementem niepewności jest ryzyko kształtowania się kursów walut obcych w stosunku do waluty polskiej, powodujące że inwestycja w te instrumenty może mieć efekt odmienny od założonego,
  • ryzyko regulacyjne kraju inwestowania - związane z odmiennymi uregulowaniami prawnymi i podatkowymi obowiązującymi na rynkach zagranicznych, na których dokonywana jest inwestycja w instrumenty finansowe. W szczególności należy mieć na względzie ryzyka związane ze sposobem przechowywania zagranicznych instrumentów finansowych
  • ryzyko regulacyjne kraju emitenta - związane z odmiennymi uregulowaniami prawnymi i podatkowymi obowiązującymi w kraju emitenta instrumentu finansowego,
  • ryzyko instrumentu bazowego - notowania ETP zależą od notowań instrumentów, których ceny są naśladowane. W sytuacji kiedy notowania instrumentu bazowego są zawieszone, obrót tytułami uczestnictwa ETP również może być wstrzymany,
  • ryzyko zmienności - zmienność instrumentów naśladujących notowania innych instrumentów finansowych może być zbliżona do zmienności instrumentu bazowego, z wyjątkiem ETP stosujących dźwignię finansową,
  • ryzyko polityki inwestycyjnej - sposób realizacji polityki inwestycyjnej ETP może nie być podany do publicznej wiadomości. Może ona polegać na inżynierii finansowej z zastosowaniem metod statystycznych zamiast bezpośredniej inwestycji w instrumenty bazowe,
  • ryzyko informacyjne - składy portfeli ETP nie zawsze są aktualizowane na bieżąco lub mogą w ogóle nie być podawane do publicznej wiadomości,
  • ryzyko koncentracji - instrumenty ETP mogą być oparte o bardzo wąskie segmenty rynku, co może prowadzić do wysokiego udziału aktywów danego ETP w tym wąskim segmencie rynku instrumentów bazowych,
  • ryzyko niedopasowania stóp zwrotu - portfele ETP najczęściej nie zawierają adekwatnej pozycji w instrumentach bazowych, toteż zmiany wycen tytułów uczestnictwa mogą różnić się od zmiany cen instrumentów, które mają naśladować,
  • ryzyko braku zabezpieczenia - ETP nie muszą posiadać pełnego zabezpieczenia w aktywach, których ceny są odzwierciedlane, toteż w sytuacji rozwiązania ETP, inwestor może nie odzyskać całości środków stanowiących równowartość posiadanych tytułów uczestnictwa,
  • ryzyko dźwigni finansowej - niektóre ETP posługują się dźwignią finansową, co sprawia, że zyski i straty dla posiadacza tytułów uczestnictwa ETP mogą być kilkukrotnie większe niż zmiana ceny instrumentu bazowego,
  • ryzyko okresu inwestycji - niektóre ETN, w szczególności lewarowane oraz odwrotne, są przeznaczone do krótkoterminowych inwestycji, np. kilkudniowych. W dłuższym okresie stopa zwrotu tych produktów może znacząco odbiegać od deklarowanego mnożnika inwestycji i ceny instrumentu bazowego.
  • ryzyko zawieszenia obliczeń przez emitenta - emitent może czasowo zawiesić obliczanie wartości aktywów netto tytułów uczestnictwa ETP,
  • ryzyko zawieszenia emisji ETP przez emitenta - podaż ETP jest w pełni kontrolowana przez emitenta. Ma to niewielki wpływ na cenę w przypadku ETN. Ze względu na wysoki popyt na dany instrument, emitent może podjąć decyzję o zawieszeniu emisji ETN, co prowadzić może do wzrostu ceny tego instrumentu znacząco powyżej ceny wynikającej z cen instrumentu bazowego i formuły wyliczania wartości ETN. Po wznowieniu emisji, ceny ETN mogą powrócić do stanu początkowego, co może skutkować poniesieniem przez inwestora strat pomimo zgodnej z oczekiwaniami zmiany ceny instrumentu bazowego,
  • ryzyko rozwiązania ETP przez emitenta - emitent może tego dokonać w każdym czasie,
  • ryzyko niewypłacalności emitenta - przyszła sytuacja finansowa emitenta cechuje się niepewnością, co w pesymistycznym scenariuszu może oznaczać niewypłacalność emitenta, a dla inwestora częściową lub całkowitą utratę zainwestowanych środków,
  • ryzyko połączenia lub podziału ETP - emitent może tego dokonać w każdym czasie,
  • ryzyko czasowego zawieszenia obrotu tytułami uczestnictwa ETP,
  • ryzyko szczególne - dotyczące danego ETP, wynikające z charakterystyki indeksu bazowego i formuły określającej kwotę rozliczenia, które są określane w dokumentacji ETP.
  • ryzyko contango - dotyczy ETC, występuje, kiedy cena instrumentów pochodnych na dany instrument bazowy w przyszłości jest wyższa od ceny bieżącej tego instrumentu. W takim przypadku wraz z upływem czasu posiadacz instrumentu pochodnego, może ponosić stratę, jeżeli ceny instrumentu bazowego nie osiągną cen instrumentów pochodnych z chwili ich nabycia. Posiadacz tych instrumentów może również ponieść stratę, jeżeli zaistnieje konieczność rolowania instrumentów pochodnych w czasie trwania inwestycji (patrz: kontrakty terminowe - ryzyko rolowania).
Powrót do góry

 

INFOLINIA:

801 140 490*

22 591 24 90**

*(opłata za jeden impuls)

**(opłata wg taryfy operatora)